Wersja skrócona prowadzenia domowego kręgu biblijnego 

  1. Najpierw czytamy jeden rozdział z Ewangelii według świętego Mateusza, czyli zaczynamy od pierwszego rozdziału, czytamy głośno, nie za szybko, robi to jedna osoba, samotna lub kilka w rodzinie.
  2. Następnie bierzemy do ręki komentarz napisany przez księdza Jana do tegoż pierwszego rozdziału, by przy jego pomocy poznawać lepiej ukryty obraz Jezusa w danym rozdziale/zabiera nam to ok. 8 minut raz w tygodniu, choć osoba samotna może krąg robić częściej i o dowolnej porze/

Wersja rozbudowana prowadzenia domowego kręgu biblijnego

  1. Śpiewamy kilka pieśni oddających chwałę Bogu
  2. Czytamy głośno pierwszy Psalm, lub dwa na raz bo są krótsze/ gdy są dłuższe to dzielimy to według uznania na kilka części i czytamy np. od 1 do 20 wiersza i następnym razem drugą część itd./
  3. Po przeczytaniu medytujemy nad nim chwilę, można przeczytać wiersz, który nam wpadł do serca.
  4. Po nim może być pieśń.
  5. Następnie przechodzimy do pierwszego rozdziału Mateusza i czytamy go głośno i po przeczytaniu powtarzamy na głos wiersz, który nam wpadł do serca, można to zrobić kilka razy.
  6. Po rozdziale otwieramy zeszyt z komentarzami do Ewangelii Mateusza i czytamy głośno komentarz do pierwszego rozdziału i za tydzień następny itd.
  7. Następnie przechodzimy do modlitwy na wzór modlitwy wiernym z Eucharystii.
  8. Kończymy kilkoma pieśniami
  9. Gdy jest kilka osób może mieć miejsce mały poczęstunek.

Dlaczego krąg jest tak ważny? 

Bo nadszedł czas Nowej Ewangelizacji/skrót NE/. Co miałyby znaczyć te słowa powtarzane przez naszego rodaka Jana Pawła II w wielkich metropoliach świata? Czy chcielibyśmy zapomnieć o jego wielkich słowach? Według niego to właśnie bulwersująca diagnoza naszej epoki wymaga NE, nie tyle jej nasilenia, ale nowego podejścia, nowego obchodzenia się z Ewangelią z powodu osobliwych odmian czasu.

Jan Paweł II /skrót JPII/ w dokumencie Christifideles Laici nr 34/ znaczy Wierni chrześcijanie/ pisze:

„Całe kraje i narody, w których kiedyś religia i życie chrześcijańskie kwitły i dały początek dynamicznym wspólnotom, dzisiaj wystawione są na ciężką próbę i   podlegają procesom radykalnych przemian, wskutek szerzenia się zobojętnienia i sekularyzmu”.

Chodzi mu o kraje należące do tzw. pierwszego świata, w których dobrobyt sprzyja zasadzie: „żyj tak, jakby Bóg nie istniał”. Dzisiaj tym narodom grozi roztrwonienie wiary, pod wpływem wielorakich procesów i przemian.

Powered by WordPress. Designed by WooThemes